13 lipca - obiekty

Przejdź do treści

Menu główne:

13 lipca

Imprezy 2014

 13 lipca 2014 kolega zaproponował mi wyjazd do Palmir. Wyjechaliśmy w trójkę. Poniżej zdjęcia z miejsc, które odwiedziliśmy.
 Na podwórku w Reducinie.

 Bocian. Tu zastrzelono w II wojnę światową kata ludności cywilnej, starostę garwolińskiego Karla Fraudethala - patrz Pomniki, poza powiatem.

 Następnie odwiedziliśmy cmentarz wojenny w Palmirach.
 Palmiry – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Czosnów w Kotlinie Warszawskiej.
 Miejscowość położona w północno-wschodniej części Puszczy Kampinoskiej, założona w XIX wieku pod nazwą Palmira, od 1929 Palmiry.
 W 1927 otwarto ruch na (obecnie nieistniejącej) linii kolejowej Warszawa – Młociny – Palmiry. Przed II wojną światową w pobliżu znajdowały się magazyny amunicji, przygotowane na wypadek sowieckiej inwazji – we wrześniu 1939 zaopatrywano z nich wojska polskie w czasie niemieckiego oblężenia Warszawy (patrz: Obrona Palmir 1939). W czasie wojny w okresie od grudnia 1939 do lipca 1941 miejsce masowych mordów, w ramach Akcji AB, dokonywanych przez Niemców na ludności cywilnej, głównie na byłych więźniach Pawiaka oraz więzień na ul. Daniłowiczowskiej i Rakowieckiej. W czasie okupacji miejsce to było nazywane jednym z warszawskich pierścieni śmierci. Zwłoki ofiar ekshumowane zostały w 1946 (spośród blisko 2000 ofiar egzekucji rozpoznano zaledwie 400 osób).
 W odległości 5 km od wsi znajduje się obecnie cmentarz w Palmirach oraz Muzeum - Miejsce Pamięci Palmiry.
 Zbrodnia w Palmirach – szereg zbiorowych egzekucji przeprowadzonych przez okupantów niemieckich, w pobliżu wsi Palmiry na obrzeżach Puszczy Kampinoskiej.
 Między grudniem 1939 a lipcem 1941 funkcjonariusze SS i policji niemieckiej rozstrzelali w Palmirach około 1700 obywateli polskich narodowości polskiej i żydowskiej, zazwyczaj przywiezionych z warszawskich więzień i aresztów. Wśród zamordowanych znalazło się wielu przedstawicieli polskiej elity politycznej, intelektualnej i kulturalnej, których aresztowano w ramach tzw. Akcji AB. Palmiry stanowią najbardziej znany – obok Katynia – symbol martyrologii inteligencji polskiej w okresie II wojny światowej.

 Potem pojechaliśmy do twierdzy Modlin. Jest ona częcią Nowego Dworu Mazowieckiego. Teren olbrzymi. Chcąc zwiedzić dokładnie należy wybrać się na cały dzień (i przygotować się).
 Twierdza Modlin – twierdza położona na Mazowszu u zbiegu Wisły i Narwi, około 30 km na północny zachód od Warszawy. Składa się z cytadeli położonej na prawym brzegu Narwi, umocnionych przedmości: kazuńskiego i nowodworskiego oraz z dwóch pierścieni fortów. Jest jedną z największych i najlepiej zachowanych twierdz w Polsce.
 Twierdza Modlin stanowi wielokrotnie rozbudowywany zespół umocnień i zawiera w sobie elementy fortyfikacji francuskiej, rosyjskiej i polskiej. Twierdza była czterokrotnie broniona: w 1813, 1831, 1915 i 1939 roku. Ponadto w 1920 w oparciu o nią toczyły się walki polsko-bolszewickie. Obsadzały ją wojska polskie (Księstwa Warszawskiego, Królestwa Polskiego, następnie Rzeczypospolitej), francuskie, saskie, wirtemberskie, rosyjskie i niemieckie (II i III Rzeszy). Twierdza jako atrakcja turystyczna nie jest w pełni wykorzystywana, a dewastacja niektórych jej obiektów dodatkowo nie sprzyja poprawie tej sytuacji.
 Potocznie nazwą "twierdza Modlin" określa się jedynie jej centralną część, tworzącą osiedle Modlin Twierdza Nowego Dworu Mazowieckiego; oznacza ona jednak także forty wewnętrznego i zewnętrznego pierścienia wzniesione w okresie od lat 80. XIX wieku do wybuchu I wojny światowej oraz towarzyszące im dzieła z różnych okresów.
 Na terenie fortecy znajduje się najdłuższy w Europie budynek – będący koszarami wojskowymi – liczący 2250 m długości.

 W drodze powrotnej odwiedziliśmy cmentarz wojenny w Kiełpinie. Jest duże prawdopodobieństwo, że jest tu pochowany dziadek Basi Szwed. Służył On w armii "Poznań". Ostatni raz widziano Go żywego we wrześniu 1939 roku w niedalekiej  Puszczy Kampinowskiej. Następnie zaginął bez śladu. Na cmentarzu pochowano 2500 żołnierzy armii "Poznań" i "Pomorze".
 Kiełpin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Łomianki. Tworzy jedno sołectwo wraz z Kiełpinem Poduchownym.
 Teren ten zamieszkały był już w X-XI w. i istniało tu osadnictwo związane z traktem z Czerska do Płocka.
 Cmentarz
Na miejscowym cmentarzu, oprócz nagrobków rodziny de Poths (ostatnich dziedziców Łomianek), znajdują się także:
 1. mogiły 2500 żołnierzy 39 oddziałów Armii "Poznań" i "Pomorze", którzy zginęli w dniach 19 i 22 września 1939 r. pod Wólką Węglową i w Łomiankach, a wśród nich tablice poświęcone pamięci żołnierzy z jednostek:
       21 Pułku Ułanów Nadwiślańskich
       6 Pułku Strzelców Konnych z Żółkwi
       14 Pułku Ułanów Jazłowieckich (105 poległych)
2. pomnik ku czci załogi amerykańskiego bombowca B-17G "Do zobaczenia" por. Francisa Akinsa zestrzelonego 18 września 1944 r. nad Dziekanowem Leśnym
 3. pomnik ku czci ofiar Katynia

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego