Maciejowice - obiekty

Przejdź do treści

Menu główne:

Maciejowice

Kościoły

 Maciejowice – osada na podbudowie miejskiej w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Maciejowice. W okolicy wsi 10 października 1794 miała miejsce bitwa pod Maciejowicami. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Maciejowice.
Maciejowice leżą 80 km od Warszawy nad Okrzejką, dopływem Wisły, na południowym krańcu województwa mazowieckiego i wchodzą w skład powiatu garwolińskiego. Przez miejscowość przechodzi droga wojewódzka nr 801 z Warszawy do Puław. Historycznie Maciejowice położone są na ziemi stężyckiej w dawnym województwie sandomierskim w Małopolsce.
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Maciejowicach erygowana w XII wieku. Obecny kościół parafialny murowany, zbudowany w latach 1819-1821, rozbudowany w 1881. Mieści się przy ulicy Kościelnej.
Jan Długosz w "Liber beneficiorum" t. II napisał, że Kazimierz Sprawiedliwy dał przywilej na założenie w Kochowie miasta, i przypuszczać należy, że już w XII wieku musiał tu być kościół. Od początku zaraz Kochów i inne miejscowości należały do Kanoników Regularnych z Czerwińska, którzy sprawowali tu posługi religijne tak, że dopiero od 1540 r. księża diecezjalni obejmują na stałe parafię. W 1681 r. po spaleniu kościoła w Kochowie, Anna z Oleśnickich Zbąska buduje kościół drewniany już nie w Kochowie, lecz w Ostrowie - Maciejowicach. Ten kościół również spalił się w 1819 r., wtedy Ignacy Potocki, z funduszów zostawionych przez ks. Józefa Bryndzyńskiego, rozpoczyna budowę nowego murowanego kościoła, którą w 1821 r. kończy Ignacy Zamoyski. Gdy zaś ten kościół z czasem okazał się za mały, staraniem ks. Józefa Okińskiego został w 1881 r. znacznie powiększony. Konsekrowany w 1938 r. przez Bpa Czesława Sokołowskiego. Styl neogotycki.

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego